Sąd I instancji nie podzielił zarzutu powoda dotyczącego nieprawidłowego oświetlenia w celach, w których przebywał powód we wszystkich pozwanych jednostkach penitencjarnych. Wnioski swoje oparł Sąd na przedłożonych przez pozwanego wynikach kontroli prowadzonych w zakresie poziomu oświetlenia, które potwierdziły zachowane wszelkich norm. Miał nadto na uwadze opinię biegłego, powołanego w toku postępowania, który stwierdził, że progresja choroby u powoda nie była związana z warunkami osadzenia. Biegły wskazał, że pogłębienie u powoda wady do bliży mieści się w granicach zmian fizjologicznych związanych z wiekiem, zaś wada do dali występowała według biegłego u powoda od urodzenia. Zespół suchego oka, na który cierpi powód występuje u osób pracujących wzrokiem i jest schorzeniem cywilizacyjnym. Angiopatia nadciśnieniowa stanowi zaś skutek nadciśnienia tętniczego.
Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia wniosku pozwanej o przeprowadzenie dowodu z dołączonych do apelacji zaświadczeń Banku (...) Oddział w G. z 27 października 2011 r. i 28 października 2011 r. na okoliczność, że w dniu 18 października 2011 r. pozwana spłaciła zaciągnięty przez nią i powoda kredyt. Powyższe dowody pozwana mogła bowiem powołać jeszcze w postępowaniu przed Sądem I instancji. Ponadto pozwana nie wykazała, że potrzeba ich powołania pojawiła się później. Tym samym ziściły się przesłanki pominięcia wskazanych dowodów i faktów, które mają one wykazać, wskazane w art. 381 KPC.
Oceniając prawną możliwość zaskarżenia uchwały Rady Nadzorczej pozwanej Spółdzielni Sąd odwołał się do przepisu art. 24 oraz art. 42 ustawy z dnia 16 września 1982 roku prawo spółdzielcze (t.j. Dz.U. z 2003 roku Nr 188, poz. 1848 ze zm.) w zw. z art. 11 ust. 13ustawy z dnia 15 grudnia 2000 roku o spółdzielniach mieszkaniowych (t.j. Dz.U. z 2003 r. Nr 9, poz. 1116 ze zm.) i uznał, że zaskarżona uchwała została podjęta zgodnie z obowiązującym prawem, przez uprawniony organ- jakim w pozwanej Spółdzielni zgodnie z treścią § 58 ust. 1 pkt 6 statutu - jest Rada Nadzorcza. Powódka miała możliwość zajęcia stanowiska w sprawie, została wysłuchana przez Radę Nadzorczą przed podjęciem uchwały. Następnie uchwała została doręczona powódce w formie pisemnej wraz z jej uzasadnieniem oraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia środka zaskarżenia. Powódka złożyła pozew w dniu 23 grudnia 2010 roku, a zatem w przewidzianym w art. 42 § 6 prawa spółdzielczego terminie.
W dniu 31.03.2010 r. (...) S. A. wystawiła (...) Spółce jawnej fakturę VAT nr (...) na kwotę 623,66 zł, z terminem płatności 30.05.2010 r. Zakupiony towar został wydany (...) Spółce jawnej w dniu 31.03.2010 r.
Kolejne szczepienie przeciw tej chorobie otrzymał w dniu 19 stycznia 1988 r. Przed drugim szczepieniem był chory, podawano mu antybiotyk, mimo to lekarz zdecydował, żeby zaszczepić dziecko. Iniekcję wykonała pielęgniarka. Około 6 godzin po szczepieniu Ł.P. zaczął być bardzo niespokojny, nie chciał pić, wystąpiła gorączka, wymioty ze śliną.
Reasumując ”zasady współżycia społecznego” w rozumieniu art. 5 KC są pojęciem pozostającym w nierozłącznym związku z całokształtem okoliczności danej sprawy i w takim całościowym ujęciu wyznaczają podstawy, granice i kierunki jej rozstrzygnięcia w wyjątkowych sytuacjach, które przepis ten ma na względzie. Dlatego do zastosowania tego przepisu konieczna jest ocena całokształtu szczególnych okoliczności danego rozpatrywanego wypadku w ścisłym powiązaniu nadużycia prawa z konkretnym stanem faktycznym. Z tej przyczyny w świetle art. 5 KC, na podstawie zasad współżycia społecznego, nie można konstruować dyrektyw o charakterze ogólnym. Zasady współżycia społecznego mogą stanowić podstawę dokonania korektury w ocenie nietypowego wypadku, nie służą jednak do uogólnień w sytuacjach uznawanych za typowe (orzeczenie SN z dnia 28 listopada 1967 r., I PR 415/67, OSP 1968, z. 10, poz. 210 z glosą Z. Ziembińskiego). Zob. M. P., Konkretyzacja zarzutu nadużycia prawa, P. 1974, Nr 7. Rola więc zasad współżycia społecznego polega na synchronizowaniu przepisów prawa z nakazami moralności i obyczajów, na „uelastycznianiu” prawa i zapobieganiu stanom, które w odczuciu społecznym oceniana byłyby negatywnie.
Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia wniosku pozwanej o przeprowadzenie dowodu z dołączonych do apelacji zaświadczeń Banku (...) Oddział w G. z 27 października 2011 r. i 28 października 2011 r. na okoliczność, że w dniu 18 października 2011 r. pozwana spłaciła zaciągnięty przez nią i powoda kredyt. Powyższe dowody pozwana mogła bowiem powołać jeszcze w postępowaniu przed Sądem I instancji. Ponadto pozwana nie wykazała, że potrzeba ich powołania pojawiła się później. Tym samym ziściły się przesłanki pominięcia wskazanych dowodów i faktów, które mają one wykazać, wskazane w art. 381 KPC.
Oceniając prawną możliwość zaskarżenia uchwały Rady Nadzorczej pozwanej Spółdzielni Sąd odwołał się do przepisu art. 24 oraz art. 42 ustawy z dnia 16 września 1982 roku prawo spółdzielcze (t.j. Dz.U. z 2003 roku Nr 188, poz. 1848 ze zm.) w zw. z art. 11 ust. 13ustawy z dnia 15 grudnia 2000 roku o spółdzielniach mieszkaniowych (t.j. Dz.U. z 2003 r. Nr 9, poz. 1116 ze zm.) i uznał, że zaskarżona uchwała została podjęta zgodnie z obowiązującym prawem, przez uprawniony organ- jakim w pozwanej Spółdzielni zgodnie z treścią § 58 ust. 1 pkt 6 statutu - jest Rada Nadzorcza. Powódka miała możliwość zajęcia stanowiska w sprawie, została wysłuchana przez Radę Nadzorczą przed podjęciem uchwały. Następnie uchwała została doręczona powódce w formie pisemnej wraz z jej uzasadnieniem oraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia środka zaskarżenia. Powódka złożyła pozew w dniu 23 grudnia 2010 roku, a zatem w przewidzianym w art. 42 § 6 prawa spółdzielczego terminie.
W dniu 31.03.2010 r. (...) S. A. wystawiła (...) Spółce jawnej fakturę VAT nr (...) na kwotę 623,66 zł, z terminem płatności 30.05.2010 r. Zakupiony towar został wydany (...) Spółce jawnej w dniu 31.03.2010 r.
Kolejne szczepienie przeciw tej chorobie otrzymał w dniu 19 stycznia 1988 r. Przed drugim szczepieniem był chory, podawano mu antybiotyk, mimo to lekarz zdecydował, żeby zaszczepić dziecko. Iniekcję wykonała pielęgniarka. Około 6 godzin po szczepieniu Ł.P. zaczął być bardzo niespokojny, nie chciał pić, wystąpiła gorączka, wymioty ze śliną.
Reasumując ”zasady współżycia społecznego” w rozumieniu art. 5 KC są pojęciem pozostającym w nierozłącznym związku z całokształtem okoliczności danej sprawy i w takim całościowym ujęciu wyznaczają podstawy, granice i kierunki jej rozstrzygnięcia w wyjątkowych sytuacjach, które przepis ten ma na względzie. Dlatego do zastosowania tego przepisu konieczna jest ocena całokształtu szczególnych okoliczności danego rozpatrywanego wypadku w ścisłym powiązaniu nadużycia prawa z konkretnym stanem faktycznym. Z tej przyczyny w świetle art. 5 KC, na podstawie zasad współżycia społecznego, nie można konstruować dyrektyw o charakterze ogólnym. Zasady współżycia społecznego mogą stanowić podstawę dokonania korektury w ocenie nietypowego wypadku, nie służą jednak do uogólnień w sytuacjach uznawanych za typowe (orzeczenie SN z dnia 28 listopada 1967 r., I PR 415/67, OSP 1968, z. 10, poz. 210 z glosą Z. Ziembińskiego). Zob. M. P., Konkretyzacja zarzutu nadużycia prawa, P. 1974, Nr 7. Rola więc zasad współżycia społecznego polega na synchronizowaniu przepisów prawa z nakazami moralności i obyczajów, na „uelastycznianiu” prawa i zapobieganiu stanom, które w odczuciu społecznym oceniana byłyby negatywnie.
Komentarze
Prześlij komentarz